doordenkertje

 

 

Met zijn allen hopen wij stilletjes dat corona ons in de nabije toekomst met rust zal laten.  Ondertussen doen we hard ons best om het normale leven terug op te nemen.  Sommigen doen zelfs meer en proberen alle achterstand terug in te halen.  Dat gaat uiteraard slechts gedeeltelijk lukken.

Als we even terugblikken op de voorbije jaren en eerlijk zijn, dan beseffen wij met zijn allen dat corona er flink op ingehakt heeft.  We hebben vrienden verloren aan dit virus, of zijn zelf (erg) ziek geweest.  Misschien zijn we zelf de dans ontsprongen?  Maar toch die voortdurende onzekerheid!

Corona heeft ons nog andere dingen aangedaan.  Opeens konden velen niet meer werken.  Anderen werden verplicht om van thuis uit te werken, van achter het computerschermpje.  Vergaderen, ook bij kwb-Heusden, gebeurde ook via computer.  We kwamen tot het besef dat er voordelen waren - we moesten ons niet meer verplaatsen – maar ook nadelen.  We konden veel minder onze gevoelens kwijt.  Zelfs onze kinderen of kleinkinderen volgden thuis les via het computerschermpje.  Door een tekort aan leerkrachten wordt dit systeem nog verder gezet, zij het in mindere mate.  Ondertussen wordt de ‘schade‘ bij de jeugd stilletjes aan duidelijk.  Krijgen zij de opgelopen achterstand nog weggewerkt of blijft corona als een litteken op hun verder ontwikkeling gebrand?  En hoe hebben wij allen de coronatijd beleefd?  Zo geïsoleerd…  We hadden schrik om elkaar te besmetten, grootouders hun kleinkinderen en vice versa.  We hielden afstand van elkaar.  Dat was de nieuwe norm, die zelfs tot vandaag ons gedrag nog beïnvloedt.  We hebben ook mooie dingen geleerd tijdens Corona.  Tijd maken om een boek te lezen, om te wandelen, om…

Gelukkig kunnen wij vandaag voorzichtig verder met ons leven. En ons eigen kwb-bestuur heeft, na enkele maanden van aarzeling in het begin, flink doorgezet tijdens corona.  Hartelijk dank. Proficiat zelfs! Doe zo verder.

Ward